De Kast – In nije dei
De nacht is foarby, de sinne is frij, omheech te gean.
Aanst wurdt it dei, de moarn is te nei, om stil te stean.
It libben wie wrang, it wachtstjen te lang, mar ‘t nimt in kear

Wxeas mar net bang, nea wer bang, it hoecht net mear
Der sil gjin dei begjinne, dat ik net by dy bin
Gjin oerwurk foar xfbs rinne, sxfbnder sin

Jou my dyn hxe2n, jou my din hert
Asto it doarst mei my
Hjir is myn hxe2n, hjir is myn hert
‘k Jou myn bestean oan dy
Lang wie it kxe2ld en tsjuster, aanst komt de dei
Fynt it ljocht syn wei, yn in njie dei

‘k Kaam net xfbt e rie, it paed dat ik gie, it wie sxfbnder ein
De tiid dy’t der wie, it hert dat ik hie, it wie fersein
‘k Ha my oan dy jxfbn, mysels yn dy fxfbn ‘k begin op e nij
Leafde hat wxfbn, twa minsken bxfbn, mar fxfbgelfrij

Der sil gjin dei beginne, dat ik net by dy bin
Gjin oerwurk foar xfbs rinne, sxfbnder sin

12 November 2009
By on 09:33
Mijn muur..

Op bepaalde momenten stel ik mezelf bepaalde vragen. Ik heb het over momenten van intens geluk, van verdriet, van somberheid of van vrolijkheid. Vragen die met "waarom" beginnen stel ik eigenlijk alleen op momenten dat ik het even niet meer zie zitten en dan met name met mezelf. Ik voel me dan somber en alleen. Ik vraag me op zulke momenten af waarom ik het gevoel heb eenzaam te zijn, ondanks alle lieve mensen die in mijn directe omgeving verkeren. Komt dat door de muur die ik in het verleden heb opgebouwd en ondanks de mooie momenten nog niet geheel heb afgebroken? Ik werk daar aan en breek het steentje voor steentje af. Ik ben al een heel eind met mijn geniale sloopwerken, alleen de onderste paar rijen wachten nog. Zij functioneren nog als enige xb4beschermingxb4, maar ook zij moeten hun vrijheid in de natuur vinden, zodat ook zij geen blokkade meer vormen. Ik wil geen verstoppertjes spelen achter deze, ooit zoxb4n grote sterke muur. Misschien zijn die paar rijen dan ook de reden dat ik soms het gevoel heb geen contact met mezelf te kunnen maken, hoewel ik wel de pijn voel, zonder dat ik weet waarvan die afkomst is. Speel ik verstoppertje voor mezelf en ben ik bang voor mijn eigen gevoelens, de intense gedachten en dromen? Bang om weer terug te vallen in oude pijnen, die ik liever niet meer wil voelen? Gevoelens, dromen en gedachten die misschien wel nooit beantwoord zullen worden. Is de angst de reden van de leegte? Aan de andere kant vraag ik me af wat er zich achter die stenen plaatsvindt. Is dat het intense contact dat ik met mezelf zoek? Vind ik daar de openheid naar anderen en voornamelijk naar mezelf? Of is het weer die brok van pijnen, die daar als een volgende stapel stenen op mij ligt te wachten om afgebroken te worden? En wil ik die dan wel weer doorstaan?

Soms vecht ik tegen die pijnen maar het lijkt maar niet te lukken. Mijn lichaam en geest voelen dan aan als een leeg omhulsel, zonder enige inhoud. Die leegte heeft mijn lichaam, mijn hoofd, mijn hart, mijn alles in bedwang. Het voelt alsof ik zeker weet dat er een reep chocola in de kast ligt en als ik de kast open, blijkt dat alleen het lege omhulsel is achtergebleven en de chocola verorberd is door een ander. Alsof ik mezelf en anderen niets te bieden heb. Want wat doe ik nou eigenlijk? Ik probeer er te zijn voor anderen, wat is daar nou zo ingewikkeld aan? Zo moeilijk is het toch niet om te luisteren naar anderen en vervolgens met goed bedoelde adviezen op de proppen te komen? Daarnaast doe ik vele anderen dingen, maar ook zij lijken leeg, nutteloos en zonder reden op deze momenten. Dat lege-omhulsel-gevoel blijft mijn bui overheersen.

Ik heb soms ook behoefte om gehoord te worden en me niet alleen maar op hoeven te stellen als het luisterend oor. Misschien hoor ik mezelf wel niet op zulke momenten. Dan wil ik mijn diepste gevoelens en emoties niet horen en niet onder ogen komen; ben ik Oost-Indisch-gevoelensdoof. Misschien is dat wel hetgeen waar ik behoefte aan heb, maar tegelijkertijd ook doodeng vind.

Met de stenen van de laatste nog af te breken rijen, bouw ik iets nieuws. Wat dat is weet ik nog niet. Misschien wordt het een huis waar een ieder welkom is en waar het hart klopt, de warmte en de openheid overheersen.


By on 09:15
Loslaten..

Je hebt ze vast ook in jouw omgeving. Van die overbezorgde, veiligheid voor alles, ouders. Al ver voordat de uitgerekende datum in zicht is zijn de stopcontacten bedekt met kinderplakkers, zitten er sloten op de keukenkastjes en zijn er hekken geplaatst bovenaan xe9n liefst ook onderaan de trap. Zelfs heb ik rubberen stootranden gezien aan de punten van de eettafel voordat de kleine xfcberhaupt geboren was. Het zijn van die ouders die hun kinderen een helm opzetten bij het fietsen. Of zelfs bij het steppen! Die hun kinderen met 18 graden Celsius met factor 50 insmeren en een pet opzetten. Nu ben ik ook wel van de veiligheid. Begrijp me niet verkeerd. De gezondheid van onze kinderen is per slot van rekening mijn grootste goed. Toch ben ik ook wel van het loslaten. Ergens las ik dat bij de geboorte van je kind het grote loslaten is begonnen. En dat een gezonde en natuurlijke groei van je kind naar een zelfstandig wezen ook deze ruimte nodig heeft. Die woorden heb ik goed onthouden. Door hekken en sloten te plaatsen leren kinderen niet waar hun grenzen liggen.

Als ouder heb je de schone taak om die grenzen aan te geven. En als je daar heel consequent in bent dan zul je zien dat kinderen, hoe klein ze ook zijn, heel goed eigen verantwoordelijkheid kunnen dragen. Je hoort juist van je fiets te kukelen. Want na een verschrikkelijke huilbui krijg je een dikke kus en een mooie pleister (stoer!). En een snoepje voor de schrik. En natuurlijk moet bij het enge, diepe trappengat wel een hek. En stopcontactbeveiligers.

Maar lieve ouders, overdrijf het niet. Een kind loopt echt niet zomaar tegen de punt van de tafel aan. En, wat dan nog? Een dikke buil. Vandaag stuurde een vriendinnetje me een tip voor een webshop. De kinderveiligheidswinkel via internet: www.pasopshop.nl. Meer getriggerd door het woord x91shopx92 dan door x91pasopx92 heb ik een kijkje genomen. Geweldig! Je kunt het zo gek niet bedenken of ze hebben het. Een badkraanbuffer (je kunt ook gewoon zeggen: x91de kraan is heetx92), een toiletafsluiter (Duplo hoort soms in de toiletpot) en kinder-gehoorbeschermers (dan kan je kind mee naar TT Assen !!!!???). Ik kon het niet laten om zonder iets te kopen af te sluiten.

11 November 2009
By on 18:38
Ralph van Manen – 365 dagen

Peter 26-08-2005

Precies een jaar geleden, dat jij bent weggegaan
En ik vraag me nog steeds af hoe ik verder moet
365 dagen geen reden om op te staan en het is alsof
niets er meer toe doet
Want dit huis is zonder jou, een nietszeggend gebouw

Ik zou alles willen geven voor nog een enkele dag met jou
Om nog xe9xe9n keer uit te leggen, waarom ik van je hou
Nog xe9xe9n keer samen praten, nog xe9xe9n keer lopen langs het strand
Ik zou wakker willen worden
Met jouw hand weer in mijn hand

Sinds jij hier niet meer huist, wordt dit huis nooit meer een thuis
En ik lijk niet in staat om alleen door te gaan
In de gang, de hal, de kamer, zie ik je steeds weer staan
Alles wijst op jou, alles wijst naar jou
En dit huis is zonder jou, een nietszeggend gebouw

Ik zou alles willen geven, voor nog een enkele dag met jou
Om nog xe9xe9n keer uit te leggen, waarom ik van je hou
Nog xe9xe9n keer samen praten, nog xe9xe9n keer lopen langs het strand
Ik zou wakker willen worden,
met jouw hand weer in mijn hand

Want je hoort bij mij
Je blijft een deel van mij

Ik zou alles willen geven, voor nog een enkele dag met jou
Om nog xe9xe9n keer uit te leggen, waarom ik van je hou
Nog xe9xe9n keer samen praten, nog xe9xe9n keer lopen langs het strand
Ik zou wakker willen worden,
met jouw hand weer in mijn hand


By on 17:26
Geen tijd?

Een tijdje geleden scheef een hyves vriendinnetje op haar www; Hoe kun je je zo eenzaam voelen als je denkt zoveel vrienden te hebben. Het zette me aan het denken en besefte me eigenlijk dat ik er net zo over dacht. Nu verscheen er begin deze week een artikel in de krant dat vooral ouderen lijden aan deze x93bevolkingsziekte x93 Geen kinderen en kleinkinderen die eens langskomen of opbellen, hyves hebben deze mensen natuurlijk niet. En niet dat hyves geen prima medium is maar in de hoek van bijna elke kamer staat ook nog zox92n dingx85zox92n ding met van die knopjes 0 tot 9 en als je dan de goede code indrukt krijg je opa of oma aan de lijn.

Nu wil ik het niet hebben over alle eenzame ouderen in onze samenleving, dat zou tenslotte onbegonnen werk zijn. Maar gewoon mensen van mijn leeftijdx85.zoals jij en ik, iedereen is druk en niemand lijkt meer echt tijd voor elkaar te maken. De zin ;als je tijd hebt voor iemand kijk je niet op de klok, schijnt niet meer van toepassing te zijn. We leven in een 24 uurs maatschappij en al in geen tijden is mijn huistelefoon of mobiel afgegaan met iemand aan de andere kant van de lijn die vertelde x93zomaarx94 te bellen. Gewoon om te vragen hoe het met je is… Ja, het is een informatie medium, maar moet het dan ook daarvoor gebruikt worden, de meeste mannen zullen dit direct beamen. Maar is er dan geen vrouw in de wereld meer die iemand met oprechte interesse wil bellen.:chinrub:

Ik weet zeker dat mijn hyves vriendin zichzelf niet wilde bestempelen als zielig en alleen, en ik zeker ook niet. Maar ik vind het een prima statement om de huidige tijd aan te geven, iedereen druk en niemand tijd voor een ander. Onlangs heeft een vriendinnetje van mij ook een kleine gekregen, hoewel vroeger bezoek in de kraamtijd vrij normaal was zijn er nu na 3 maanden nog steeds mensen die langs willen komen maar x93geen tijdx94 hebben. Ik heb altijd geleerd dat je voor sommige dingen tijd maakt, hoe druk je het ook hebt. Sommige dingen zijn gewoon belangrijker dan andere, dat zal niemand ontkennen maar hoeveel een telefoontje of bezoekje in het leven van iemand kan veranderen is nog moeilijker te begrijpen blijkbaar. Het idee hebben dat je er toe doet, dat er iemand aan je denkt..het lijkt me voor iedereen een noodzakelijk goed(k)


By on 17:23
Snow Patrol – Run

I’ll sing it one last time for you
Then we really have to go
You’ve been the only thing that’s right
In all I’ve done

And I can barely look at you
But every single time I do
I know we’ll make it anywhere
Away from here

Light up, light up
As if you have a choice
Even if you cannot hear my voice
I’ll be right beside you dear

Louder louder
And we’ll run for our lives
I can hardly speak I understand
Why you can’t raise your voice to say

To think I might not see those eyes
Makes it so hard not to cry
And as we say our long goodbye
I nearly do

Light up…

Slower slower
We don’t have time for that
All I want is to find an easier way
To get out of our little heads

Have heart my dear
We’re bound to be afraid
Even if it’s just for a few days
Making up for all this mess

10 November 2009
By on 14:20
Loslaten..

Hoe doe je dat eigenlijk? Laat je het in een keer vallen om er maar zo snel mogelijk vanaf te zijn? Maar wat als je erachter komt dat je het toch nog even vast wil houden? Als iets eenmaal in een vrije val naar beneden bezig is, kun je het niet zomaar weer bereiken. Charlie Sheen wilde ons in Terminal Velocity laten geloven dat je tijdens een vrije val zelfs genoeg tijd hebt om de achterbak van een auto van het slot te halen. In Hollywood kan alles.

Misschien moet je het geleidelijk doen? Net zoals sommige mensen geleidelijk stoppen met roken….’Ik rook alleen nog als ik bier drink’ of ‘Eentje na het eten’. Maar wanneer hou je dan toch weer te hard vast. De verleiding om in oude, vaste patronen te vallen is altijd gevaarlijk aanwezig.

Ze zeggen wel eens dat bepaalde dingen als zand in je hand zijn. Hoe harder je je hand samenknijpt des te harder het zand tussen je vingers doorglipt. Terwijl als je het losjes op je handpalm legt het daar ook blijft. Dat is allemaal leuk metaforisch omschreven, maar echt gebruiksvriendelijk is deze handleiding niet.

Eigenlijk he…eigenlijk wil ik helemaal geen definitie van loslaten. Ik wil juist een definitie van datgene dat ik wanhopig probeer vast te houden. Iets los willen laten, geeft aan dat je het niet wenst te omarmen. En wat wil ik niet omarmen? Iets waar ik bang voor ben. Als je geen angst voelt, durf je alles te omarmen. Ik heb vrees voor datgene dat ik eigenlijk niet los wil laten, maar wat ik ook niet volledig durf te accepteren.


By on 14:13
Briefje van de sint…

Beste Femke,

De Sint deelt je langs deze weg mee dat hij je brief brief heeft ontvangen. Hij dankt je hartelijk voor de zorgen die je hebt geuit over zijn gezondheid.

Wat betreft je voorstel met betrekking tot de personeelskosten het volgende: De Sint wijst het aanbod om eens te informeren of Polen het werk van de Pieten kunnen overnemen vriendelijk doch resoluut van de hand.

Ook wenst de Goedheiligman zijn schimmel niet in te ruilen voor x93een echte bak tjokvol paardenkrachtenx94. Americo voldoet uitstekend, zo meent Sinterklaas.
Bovendien verwacht de Sint dat de door u bedoelde bak niet goed kan functioneren op de gladde pannendaken.

Je suggestie om de stoomboot te vervangen voor een milieuvriendelijker manier van transport wordt meegenomen in onze jaarlijkse evaluatie.
Vooralsnog verkiezen Sint en zijn Pieten de traditionele aankomst in een haven met de stoomboot boven het verwelkomen van een elektrische vrachtwagen.

Ook de joint venture tussen de Kerstman en de Sint sluit Sinterklaas uit. Niet alleen esthetische bezwaren maken een fusie tussen de lange, slanke Sint en dikke, kleine Kerstman onmogelijk. Ook de data waarop xe9xe9n en ander moet plaatsvinden stuit op bezwaren.
Daarnaast schijnt Santa Claus Inc. hier ook niet welwillende tegenover te staan.

Verder kan ik je meedelen dat Sint Nicolaas je adreswijziging heeft ontvangen, maar moet, niet geheel tot zijn spijt, een bezoek aan jou afslaan. Als de Sint in Nederland is, heeft hij het erg druk.

Met vriendelijke groet,

Schrijfpiet


By on 13:36
Aantrekkelijk

Hoe kan je iets duiden wat niet te ontdekken is met de 5 zintuigen die we hebben, en er toch is. En soms kan het zelfs nogal duidelijk aanwezig zijn ook.
De vraag aan mensen of ze de ware in hun partner hebben gevonden is altijd lastig te beantwoorden. Blijf je je hele leven bij iemand en hoe weet je dat het goed zit. Een gevoel, een kracht tussen twee mensen zorgt vaak dat dit bevestigd word. Ik WEET het gewoon, is dan simpelweg het antwoord.

Dit gevoel, hoe heftig of subtiel ook, zweeft niet alleen tussen twee geliefden maar ook tussen vrienden en zelfs bij mensen die elkaar niet of nauwelijks kennen wil het wel eens voorkomen, de kracht, een aantrekkingkracht die sterker is dan alles.

Laatst bracht het nieuws dat er binnenkort in meerdere bedrijven een anti dating beleid gehandhaafd gaat worden, er mogen geen relaties op de werkvloer plaatsvinden met als dieptepunt een Amerikaans bedrijf dat verbiedt verliefd te worden op een collega. Waar halen ze het vandaan!:chinrub:
Net of je zoiets in de hand hebt, jazeker kun je er mee doen wat je wilt, maar we blijven mensen. Zulke dingen zijn volgens mij niet te leiden, goed het valt natuurlijk te proberen, maar wat niet mag is vaak nog veel leuker.

Zo wie zo blijft het altijd raadselachtig wat mensen aantrekt in elkaar, niet alleen in liefdes relaties. Maar zeker ook in vriendschappen en ouder-kind relaties. Waarom kan je het met de een wel goed vinden en met de ander klikt het gewoon niet. En dat is dan ook het toverwoord, een klik. Wat is het, en waarom is het er wel of waarom niet. De Dikke van Dalen zal er geen uitleg over hebben, evenmin word je op de basisschool geleerd waarom de een je pest en de ander graag je vriendje wil zijn

Zijn het de overeenkomsten of zelfs de verschillen die we in elkaar vinden, zijn we gericht op het uiterlijk of juist op het innerlijk van iemand. In elke situatie zal dit anders zijn maar de uitleg over waarom het tussen sommige mensen "liefde op het eerste gezicht" is, heb ik nog steeds niet gevonden. Ik denk ook niet dat ik die ooit zal krijgen, en dat is maar goed ook, sommige dingen wil je ook helemaal niet weten maar gewoon voelen en ervaren. In de liefde is het voor mij niet meer nodig maar maak voor vriendschappen en ander soort relaties graag gebruik van dit gegeven, het is helaas niet altijd even betrouwbaar, zo zijn achteraf niet al van mijn eerste indrukken juist gebleken.:lovefrog:

Hoewel veel dingen wetenschappelijk verklaard zouden kunnen worden, en er vast voor deze situaties ook iets te vinden is, vind ik dit iets wat ze met rust moeten laten, sommige dingen verliezen namelijk hun waarde als het verklaard word.


By on 13:31
Enten of niet enten.. Dat is de vraag.

Van neurotische snotterende katten tot neuspeuterende pubers, het RIVM schijnt iedereen als risicogroep te hebben bestempeld. De Mexicaanse griep, is het een hype of een heuse bedreiging voor onze volksgezondheid, niemand weet het. Enten of niet enten is de vraag van alledag. De zogenoemde risicogroepen zoeken duidelijkheid en bevestiging van hun gedachten over de risicox92s die deze nieuwe griep en dito entingen met zich meebrengen. De kranten staan vol met subjectieve berichtgevingen van allerlei kanten, en vooral degene die overleden zijn aan deze griep worden daarbij vaak aangehaald. Hoewel de een beweerd dat de Mexicaanse griep een nieuwe epidemie is, geeft de ander aan dat we deze nieuwe seizoensgriep gemakkelijk uit kunnen zieken. Toch overlijden er ook ieder jaar weer mensen aan de x93normalex94 griep, waarom horen we hier nooit iets van, zou de producent van de entingen zijn product kwijt willen?

Diomede, een afgelegen eiland in Alaska. De 130 bewoners hebben de beruchte griep onder de leden. Een voor een worden ze gexebnt, zouden dit dezelfde entingen zijn? Degene die volgens onze media volzitten met Kwik, Squaleen en apenieren? Dan zou het wel eens zo kunnen zijn dat over een tijdje het hele eiland onbewoond is, komt het niet door de griep danwel de onbetrouwbare enting. Zou iemand ze verteld hebben dat van het vaccin nog niet bekend is wat het op langere termijn kan doenx85of misschien maakt het ze wel helemaal niets uit.

Toch zei onze minister gister iets opmerkelijks; x93de gevolgen van de griep kunnen erger zijn dan de complicaties van het vaccinx94. Voor wie, vraag ik me dan af. Ik moet beslissen of ik Jesper en mezelf wel of niet laat enten. Nadat ik advies heb ingewonnen bij de reumatoloog weet ik een ding heel zeker; Het is me nog steeds niet duidelijk! Zij willen natuurlijk ook niet het risico lopen dat ze een verkeerd advies geven. Logisch, maar daardoor verkeren nog zo ontzettend veel mensen in niemandsland. Niemand kan vertellen wat je wel of niet moet doen, dan maar mijn gevoel volgen.

Uiteindelijk zullen we eind december weten wat de gevolgen van de vaccin op langere termijn zullen zijn. Gek genoeg beginnen ze dus deze week met enten en de volgende zal begin december volgenx85 ..mis ik hier iets. Tot die tijd zijn we op ons eigen gezonde verstand aangewezen en of dat nu heel slecht is weet ik niet. De mensen op de Diomede hebben waarschijnlijk niet eens kans om informatie over deze enting in te winnen, hun gezonde verstand zegt ze dat een enting ze helpt tegen het risico op het krijgen van deze griep. En zo zou het ook gewoon moeten zijn, de overheid zou gewoon met een duidelijke oplossing moeten komen.

Koningin Beatrix heeft de inenting wel genomen kopte de telegraaf van de week. De farmaceutische industrie had zich geen betere reclame kunnen wensen. Toch blijf ik kritisch, al was het alleen maar om geen overhaaste beslissingen te nemen. Dus wat gaan we doen, ik weet het nietx85maar tegen de tijd dat ik het weet is het griepseizoen vast al voorbij!!


By on 13:08